Rishikesh 2007

Het is tijd om mijn eerste rondzendbrief te schrijven. Ik kan me herinneren van wanneer ik vroeger in het buitenland was dat het voelde dat ik in die tijden meer contact met mijn familie had, omdat ik altijd lange brieven schreef en zij me terugschreven en we vertelden elkaar meer dan wanneer ik normaal in Nederland was. Zo zal het nu ook voor sommigen van jullie zijn.

Dit jaar voor het eerst rechtstreeks naar India gevlogen: geen tussenstop in Frankfurt of Londen; de maatschappijen beconcurreren elkaar hun klanten, Air France offreert aan mensen uit Nederland goedkopere vluchten via Parijs dan wanneer ze met de KLM direct zouden vliegen. Het resultaat is dat er veel meer vliegbewegingen zijn dan nodig, en dat het totaal uiteindelijk veel duurder is, voor kwalitatief mindere producten, en wij vliegconsumenten gaan ervoor. Maar het scheelt gauw een paar honderd euro. Maar goed dit jaar ben ik op dit vlak niet ineens idealist ten koste van mijn eigen portemonnee geworden, maar ik kon een goede prijs op een direct ticket krijgen.

Het grappige is dat de reis nu voor mijn gevoel erg kort duurde, bijna te kort om de magie te volvoeren van midden in Nederland zitten tot ineens in India zijn. Het grappige is dat ik tijdens die reis en daarna langzamerhand een heel andere set herinneringen krijg, de dingen van Nederland (vaste vloerbedekking, schone straten, de smaak van verse melk, etc) verdwijnen naar de achtergrond en ineens weet ik weer wat ik in India altijd drink als het koud is: Ginger Lemon Honey, de geuren en geluiden, namen van mensen die ik een heel jaar niet weet te onthouden komen allemaal langzaamaan weer naar boven drijven. En dan zit ik weer in de satsanghzaal, en dan bedenk ik weer dat ik 10 jaar geleden niet had kunnen bevroeden dat ik daar nu zou zitten.

 Ik zit nu in de eerste vermoeide fase, geen goede tijd voor een rondzend brief, dus daar wacht ik nog even mee. Ik zit nog niet op mijn vertrouwde plekje in Sri Ram, maar twee hoog in Isham, in een kamer waar ik me niet echt prettig voel, veel te klein, en er komt geen zon binnen. Morgen kan ik verhuizen. Onderwijl moet ik een heel ander ritme aanhouden, de kamer is geen goede plaats om te verblijven, dus moet ik leren om me te ontspannen op andere plekken, is ook een uitdaging. En natuurlijk steeds allerlei dingen meenemen die ik later wil gaan gebruiken, om maar niet steeds naar mijn kamer terug te moeten. Nu ga ik maar een tijdje op het balkon zitten bij Sri Ram, kijken of ze alvast mijn hangmat kunnen ophangen.

10 feb

Ondertussen ben ik dus verhuisd, het is een heerlijke kamer, ik kan 's ochtends vanaf mijn bed de zon over de rand van de berg zien komen, dat gebeurt pas om 1/2 10, dus dat is een vrijbrief voor erg lui zijn. Ik heb nu zelfs een klein keukentje met een soort gootsteentje en een plank en een klein kastje. Ik ben direct weer kaas en boter en tomaten gaan kopen, dus ik kan nu weer lekker op het balkon lunchen. Ik had op het laatst in Ishan weer behoorlijk last van mijn knie, dat is gewoon een cumulatief effect van alle trappen die ik gelopen heb: van een paar per dag heb ik geen last, daar voel ik niks van, maar als het er teveel worden gaat het gewoon weer pijn doen. Dat blijft.

Groot nieuws: ik heb mijn haar er helemaal af. Vanmorgen bijj de Ganges, Ik had het aan vriendinnen gevraagd en die kwamen allemaal helpen, eerst natuurlijk een half uur wachten opze, maar in die tijd een heel fijn gesprek gehad. Zo gaat dat altijd.  Er was ook een dochter van iemand bij. Ze hebben eerst allemaal in mijn haar zitten hakken met scharen, en daarna heeft iemand het heel mooi afgeschoren, het voelt heel goed en ook heel raar. Het is er dus echt helemaal af, niet gemilimeterd ofzo, maar echt helemaal kaal, ach, over 7 weken als ik weer terug ben zal er al wel een centimetertje opzitten denk ik. Ik loop heel de tijd over mijn hoofd te wrijven., ik krijg veel complimentjes en dan vragen mensen me waarom ik het gedaan heb.

Ik denk drie weken geleden werd ik midden in de nacht wakker met de gedachte dat ik mijn haar eraf wou hebben. Dus ben ik naar Cees toegegaan, heb hem wakker gemaakt maar hij wilde het niet doen, hij was bang d ervoor, terwijl helemaal eraf veel makkelijker is dan heel kort. En ik had ook geen zin om naar de kapper te gaan, dat was veel te prozaisch. Dus heb ik maar gewacht tot India. En waarom? Het is in ieder geval geen sacrifice, dat haar zat me al langer in de weg, en het heeft iets van: weg met oude muizenissen. Nu ik het gedaan heb ben ik heel blij, het voelt heel open, en net alsof ik mijn gezicht nu makkelijker kan ontspannen, zonder al dat haar dat eraan trekt. Vanmorgen heb ik het aan ShantiMayi laten zien, die heeft me op mijn kale hoofd geklopt, fun. Hieronder een foto van mij , het haar is hier alweer behoorlijk aangegroeid.

Het regent, de hele dag al, allemaal mensen met regenjassen, en de geur is geweldig. Het is alleen behoorlijk frisjes. Ik heb nog maar een paar dagen echt lekkere zon gehad, meestal half tot helemaal bewolkt. Zo, het is etenstijd. Het beste, Chundra/Els

17 feb

Mijn vorige brief was een beetje oppervlakkig, ik heb niets verteld van wat ShantiMayi gezegd heeft, en wat er met mij allemaal gebeurt. Ik was een beetje terughoudend, zovan: kan ik al deze mensen wel opzadelen met al die dingen, wel als je het niet wilt horen sla je gewoon de volgende
alinea's over.

Die dingen, waar ik mee bezig ben, de dingen die langzaam duidelijk worden, hier, maar ook weer in Nederland, heel erg gestimuleerd door mijn Guru's woorden en aanwezigheid, dat is hetgene waarvoor ik hier kom, anders zou het gewoon een vakantie zijn, en ik denk dat er wel betere
plekken zijn om vakantie te houden dan hier in Rishikesh.

ShantiMayi heeft gesproken over verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven: Het heeft geen zin om je problemen te wijten aan de omstandigheden of aan de mensen om je heen, of aan dingen die vroeger gebeurd zijn. Maar dan, als je die verantwoordelijkheid neemt, is het zaak om ook niet te blijven hangen in zelfverwijt, bezie het, en laat het gaan. Vandaag vertelde ShantiMayi: "The more you ask of me the more I have to give" Ofwel: "Des te meer je van me vraagt, des te meer heb ik te geven" Dus alles waar je op focust, daar krijg je meer van. Dus als ik me focus op "niet oordelen, niet jaloers zijn" dan krijg ik steeds maar weer situaties waarin ik de gelegenheid krijg om te oordelen en jaloers te zijn. Ze zegt: blijf niet hangen in "dit wil ik wel en die emotie wil ik niet" Go for the bigger picture.

Mijn haar begint langzaamaan wat minder hard aan te voelen, het is denk ik al wel 3 milimeter. Hetgene waar ik het meest aan moest wennen, is als ik onder de douche sta, vroeger moest ik er altijd zorgvuldig op zijn dat mijn haar niet nat werd, want het duurde altijd zolang voor het weer droog was, maar nu kan ik gewoon mijn hele hoofd onder de douche stoppen, soms vergeet ik dat, en dan zie ik mezelf moeite doen om haar droog te houden, wat er helemaal niet meer is.

Gisteren Shivaratri gehad, de sangha mag dan van 3 tot 5 ofzo Shiva-bajans zingen en hoopjes mensen komen dan kijken. Het zingen wordt echt heel wild. Ik klap niet veel in mijn handen omdat mijn vingers dan pijn gaan doen, dus ging ik maar met mijn handen op mijn knieen klappen. Kom ik thuis, heb ik een hele blauwe plek op mijn knie, van het klappen. Het is echt heerlijk om je zo te kunnen laten gaan in het zingen.

Ik heb hier nog een foto gevonden van Holi, dat feest waar iedereen elkaar met verfpoeder aanraakt. Ik heb daar al eerder over geschreven.

Mijn kamer is echt heerlijk, 's ochtends word ik zo rond half negen wakker, dan ga ik thee zetten, en blijf ik nog lekker in bed, lezen of puzzelen, en dan om kwart over negen, kan ik op mijn bed zittend de zon over de rand van de berg uit zien komen, eerst word het op een bepaalde plek steeds lichter en lichter, dan plotseling een heel klein lichtje tussen de bomen door glippend, en langzaamaan wordt dat de majesteueuze zon, als hij half over de berg heen is, kan ik er al bijna niet meer naar kijken, zo fel is hij dan. We hebben wel bijna een week bewolking gehad, met veel regen, maar vandaag heeft de zon weer heerlijk geschenen. Ik las dat het in nederland boven de 10 graden is overdag. Etenstijd, ik heb honger, heel veel liefs, Chundra